Ἀγαπητοί Πατέρες
καί Ἀδελφοί,
Πρῶτος
μεγάλος σταθμός στό ταξίδι μας στό πέλαγος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς
εἶναι ἡ σημερινή Κυριακή, Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Κατ’ αὐτήν ἑορτάζουμε τήν ἀναστύλωση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων, τή νίκη τῆς
Ὀρθοδοξίας, δηλαδή τήν ἐπικράτηση τῆς ὀρθῆς
πίστης σέ συνδυασμό μέ τήν ὀρθή
πράξη, τά ὁποία ἀποτελοῦν τό αὐθεντικό βίωμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας.
Γιά
αὐτή τήν πίστη κάνει λόγο ὁ ἀπόστολος Παύλος στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα.
Ἀκούσαμε γιά τούς ἀγῶνες πού χρειάστηκαν γιά τήν ἐπικράτησή της, ἀλλά καί ὅσα
θαυμαστά ἐπετέλεσε ὁ Θεός μέ τήν χάρη Του σ’ ἐκείνους, πού ἔμειναν ἀμετακίνητοι
στήν πίστη τους στόν ἀληθινό Θεό καί στή ζωή τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας.
Τίς
ἡμέρες αὐτές καί πάλι, σάν νά μήν ἔφταναν τά τόσα προβλήματα, πού ἐπεσώρευσε
στή ζωή μας ἡ κοινωνική καί οἰκονομική μας ἐξαθλίωση, ἐμφανίστηκαν γιά μία ἀκόμη
φορά οἱ αὐτοαποκαλούμενοι «Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ», προσκαλώντας μέσα ἀπό ἕνα ἔγχρωμο φυλλάδιο, πού τυπώθηκε στήν
Γερμανία γιά λογαριασμό τοῦ Κέντρου τους στήν Πενσυλβάνια τῆς Ἀμερικῆς, σέ μιά
ἐκδήλωση γιά τήν ἐπέτειο τοῦ θανάτου τοῦ μεγαλύτερου ἀνθρώπου. Ὡς μεγαλύτερο
ἄνθρωπο θεωροῦν κατά βλάσφημο τρόπο τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, ἀφοῦ ἀρνοῦνται
τήν θεότητά του.
Μέ
τήν εὐκαιρία λοιπόν τῆς σημερινῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, καλό εἶναι νά
τιμήσουμε τήν ἡμέρα διευκρινίζοντας κάποια πράγματα, ἀφ’ ἑνός μέν γιά νά
ἀναιρέσουμε τίς αἱρετικές τους δοξασίες καί ἀφ’ ἑτέρου γιά νά ἐπαληθεύσουμε
ἐμεῖς τήν πίστη μας καί τή ζωή μας μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Κατ’
ἀρχήν ἡ ὀνομασία τους «Μάρτυρες ἤ Χριστιανοί Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» δέν λέει
τίποτε. Ἡ λέξη Ἰεχωβᾶ δέν ἔχει ἱστορική βάση πουθενά στήν Ἁγία Γραφή, οὔτε στό
πρωτότυπο, οὔτε στήν μετάφραση ἤ τήν ἀπόδοση στή νεοελληνική. Στήν Ἁγία Γραφή συναντᾶται μόνο τό Γιαχβέ, τό ὄνομα μέ τό ὁποῑο
ἀποκαλύφθηκε ὁ Θεός στό Μωϋσή, (βλ. Ἐξόδ. Γ, 14) τό γνωστό ὡς ἱερό
τετραγράμματο. Ἡ ἑρμηνεία του εἶναι: αὐτός
πού ὑπάρχει, ὁ Ὤν. Εἶναι ἡ λέξη,
ἡ ὁποία βρίσκεται καί στό φωτοστέφανο τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ
Χριστοῦ. Ἀπό σεβασμό στήν ἱερότητα τοῦ
ὀνόματος τοῦ Θεοῦ τόσο στήν Παλαιά, ὅσο καί στήν Καινή Διαθήκη καί ἀπό τούς
ἴδιους τούς Ἁγίους Ἀποστόλους πουθενά δέν ἀναφέρεται ὁ Θεός μέ τή λέξη Γιαχβέ,
πόσο μᾶλλον με το ἀνύπαρκτο Ἰεχωβᾶ! Ἡ γραφή Ἰεχωβᾶ προφέρεται στα ἑβραϊκά ὡς Ἀδωνάϊ, πού σημαίνει Κύριος, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ καί τό
σύνηθες ὄνομα τοῦ Θεοῦ στήν ἐπίκληση καί προσευχή τῶν Δικαίων καί τῶν Ἁγίων.

