Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ κ. κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΕΠΙ ΤΗι ΑΝΑΤΟΛΗι ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ 2015



Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

 «Δόξα τῶ Θεῶ πάντων ἕνεκεν», ἄς ἀναφωνήσουμε κι’ ἐμεῖς μαζί μέ τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο.Ἕνας χρόνος ἔφυγε, ἀφοῦ μᾶς πέρασε μέσα ἀπό δυσκολοδιάβατους δρόμους καί μᾶς ὁδήγησε πολλές φορές, σέ ἀδιέξοδα. Χαρές καί λύπες ἦταν σέ ἐναλλαγή. Ἀγωνία καί ἀγώνας σέ περιπλοκή.
Ἕνας νέος χρόνος τώρα ἀνατέλλει! Τόν ἀναμένουμε ἐνα-γώνια. Ὁ στίβος προβάλλει  μπροστά μας. Καλούμαστε ν’ ἀγωνιστοῦμε  σέ ἀγῶνες πνευματικούς, μέ κινήσεις ἐνδοσκοπικές, μέ κινήσεις μετανοίας καί συμμετοχῆς στή λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας.
Πρόσκληση καί πρόκληση ἡ σημερινή ἐποχή τῆς οἰκονομικῆς δυσχέρειας, γιά νά σημειώσουμε  τήν ὑπέρβαση τοῦ ἑαυτοῦ μας, νά  μετατρέψουμε τήν φιλαυτία μας σέ φιλαλληλία.
Εἶναι ἡ εὐκαιρία νά ἐπιχειρήσουμε τή διαπλάτυνση τῆς καρδιᾶς μας, ὥστε νά χωροῦν ὅλοι, ἐφ’ ὅσον εἶναι εἰκόνες Χριστοῦ, καί συνεπῶς ἀδελφοί μας. Νά ἐπιδείξουμε ἀφειδώλευτη ἀγάπη, χωρίς ὅρια καί ὅρους, σέ μιά προσφορά αὐτοθυσίας, μέσα ἀπό ἕναν παροξυσμό ἀγάπης. Προσφέροντας βοήθεια σέ ἀναξιοπαθοῦντες ἀδελφούς μας ἐκπληρώνοντας τήν βασική ἐντολή τοῦ Κυρίου μας, πού εἶναι ἀνταύγεια τῆς δικῆς Του ἀγάπης καί ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης μας σ’ Ἐκεῖνον.
Ἡ σημερινή ἐπώδυνη κατάσταση τῆς οἰκονομικῆς λιτότητας στήν Πατρίδα μας ἔχει τίς ρίζες της στήν πνευματική μας χρεοκοπία.
Ἀποστατήσαμε. Διώξαμε τόν Θεό ἀπό τή ζωή μας καί στή θέση Του τοποθετήσαμε τό  εἴδωλο τοῦ ἑαυτοῦ μας.
Προσκολληθήκαμε στά ὑλικά ἀγαθά, ζήσαμε τήν εὐμάρεια, τόν πλοῦτο καί «πνιγήκαμε» μέσα στα θολά νερά τῆς ἀπληστίας, τῆς αὐτάρκειας, τῆς ἀπεξάρτησης ἀπό τόν  στοργικό Πατέρα μας, τόν Θεό καί τή βίωση τῆς αὐτονομίας. Δηλαδή ἡ δυστυχία μας εἶναι καρπός  τῆς ἀσυδοσίας μας, τῆς κατάφωρης παράβασης τῶν θεϊκῶν ἐντολῶν. Στό τοῦνελ δέν φαίνεται φῶς ἐξόδου ἀπό τό φάσμα τῆς κρίσης.
Καί ὅμως ὑπάρχει ἐλπίδα, καθ’ ὅσον ὑπάρχει  ἔντονη καί ἀδιάλειπτη ἡ Παρουσία τοῦ Θεοῦ, πού ἀγρυπνεῖ, παρακολουθεῖ καί ἐπεμβαίνει τήν κατάλληλη στιγμή. «Ἰδού ἐγώ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τάς ἡμέρας  ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.» (Ματθ. κη΄ 20), διακηρύσσει ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. Καί μᾶς προσφέρει ἀγάπη καί ἀσφάλεια, λύτρωση καί σωτηρία, τόλμη καί ἀφοβία, ὑπέρβαση τοῦ θανάτου καί ζωή, αἰσιοδοξία καί ἐλπίδα. Ὁδηγεῖ σέ διέξοδα, κατευθύνει σέ ξέφωτα, ἐκδιώκει τήν ἀπελπισία, χαρίζει τήν ἐλπίδα.
Ὁ Χριστός ὅμως ἐπεμβαίνει:
Ἄν Τόν ἐπικαλεσθοῦμε ταπεινά, γιατί ἡ ταπείνωση ἦταν τό χαρακτηριστικό γνώρισμα τῆς Θεανθρώπινης Παρουσίας Του στή γῆ, γι’αὐτό καί ἡ ταπείνωση προσελκύει τήν Θεία Χάρη Του.
Ἄν  Τόν  ἐμπιστευθοῦμε  ἀπόλυτα, ὡς ἀπόλυτο Μονάρχη τῆς καρδιᾶς μας, ὡς  μοναδικό μας στήριγμα.
Ἄν ἐπιδείξουμε ὑπομονή,γιατί «ἐν τῆ  ὑπομονῆ  ὑμῶν  κτήσασθε τάς ψυχάς ὑμῶν» (Λουκᾶ κα,19), λέγει ὁ Κύριος. Καί ὁ Ἀπ. Παῦλος μᾶς διαμηνύει: «  δέ  ὑπομονή  δοκιμήν κατεργάζεται, ἡ  δέ  δοκιμή  ἐλπίδα» (Ρωμ. ε, 4).

Ἄν βιώσουμε τήν ὀρθόδοξη ἀσκητική, ὁπότε ὁδεύουμε  πρός  τήν κάθαρση τῆς  καρδιᾶς.
Ἄν ἀπαρνηθοῦμε τήν αὐτοπεποίθησή  μας  καί   παραδώσουμε  τό  τιμόνι τῆς   ζωῆς  μας  σ’ Ἐκεῖνον, τόν  ἀλάθητο Ὁδηγό.
Ἄν  ἀπεξαρτοποιηθοῦμε  ἀπό  ἀνθρώπινες  παρηγορίες  καί  βοήθειες  καί  ἀναθέσουμε  τή  λύση  τῶν  προβλημάτων μας, τόν πόνο, τή θλίψη μας, στόν Κύριο.
Ἄν, δηλαδή, ἀναθέσουμε τήν πλήρη ἐξάρτησή μας καί μόνο σ’ Ἐκεῖνον, τότε, κάθε θλίψη  θά  μετατρέπεται σέ χαρά, κάθε πόνος θά δίνει τό ἔναυσμα γιά δοξολογία. Τά προβλήματα, τότε, θά ἐπιλύονται. Οἱ δυσκολίες θά ὑπερβαίνονται.

Ἀγαπητοί μου,
Στά μανιασμένα κύματα τῆς ζωῆς τό σωσίβιο εἶναι ἡ πίστη.
Ἡ πίστη εἶναι δύναμη ἀκατάβλητη καί γεννᾶ  τήν ἐλπίδα.Ἡ ἐλπίδα  γίνεται τό κλειδί γιά τή βίωση τῆς χαρᾶς. Τό ἀντίδοτο τῆς ἀνασφάλειας καί τοῦ φόβου.Ἡ ἐλπίδα εἰρηνεύει καρδιές, διανθίζει χαμόγελα καί συντελεῖ στήν ἐπιτυχία. Ἡ ἀμείωτη καί ἄσβεστη ἐλπίδα στά μέλλοντα ἀγαθά συνεπάγεται τή διαχρονική  ἀέναη  χαρά.
Ὑπάρχει, συνεπῶς, πηγή ἐλπίδας ἀστείρευτη, ἀφοῦ ὑπάρχει ὁ Τριαδικός Θεός, πού φροντίζει ἄγρυπνα γιά μᾶς.
Μᾶς ἀγαπάει ὁ Θεός ὑπέρμετρα. «οὐ μή σέ ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σέ ἐγκαταλίπω»(Ἑβρ. ιγ΄5), τονίζει ὁ Χριστός.
Ἄς Τόν ἐμπιστευθοῦμε ἀνεπιφύλακτα κατά τόν καινούργιο χρόνο πού σήμερα ἄρχισε. Ἄς ἀφήσουμε τό χέρι μας στό Χέρι τοῦ Θεοῦ.  Ἄς ψελλίσουμε ἰκετευτικά μαζί μέ τόν Ψαλμωδό «ἐπί τῶ Θεῶ ἤλπισα» (Ψαλμ. ΝΕ, 12)  καί τότε θά κερδίσουμε ἀναμφίβολα, τή νίκη καί «ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα», ὅπως εὐχόμαστε στή θεία Λειτουργία καί τίς Ἱερές Ἀκολουθίες.  Εἶναι ὁ Μόνος χορηγός ἀληθινῆς ἐλπίδας.
Ὁ νέος χρόνος  εὔχομαι ὁλόψυχα νά εἶναι εἰρηνικός, χαρούμενος, ἐλπιδοφόρος καί πλημμυρισμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Καλή χρονιά, καρποφόρα καί ἰδιαίτερα εὐλογημένη!

Μέ ὅλη μου τήν ἀγάπη
Ὁ Ἐπίσκοπός σας
+ Ὁ  Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος